Fout antwoord op de vraag: Waarom mag de handshredder niet op een leerling tafel vast worden gezet? Bekijk het filmpje nogmaals en beantwoord de vraag nog een keer.

Antwoord A
A: Dan worden je klasgenoten jaloers en komt er ruzie.
Antwoord B
B: De handshredder moet op een grote tafel staan, anders kan hij makkelijk omvallen of omkiepen.
Antwoord C
C: De handshredder werkt niet op een kleine tafel.
In het etui zitten 2 lijmklemmen. Die worden normaal gebruikt om hout op elkaar te klemmen als je je twee stukken hout op elkaar wilt lijmen met houtlijm. Met deze klemmen zet je de shredder vast op de tafel. Je schuift de klemmen uit elkaar, zet ze onder de tafel en boven de shredder, duwt ze bij elkaar en draait aan het handvat totdat de klem vastzit. De shredder zet je op een grote tafel, niet op een leerling tafel want die kiept veel te snel om. De shredder moet op een grote tafel staan die zeker 1,5 meter lang is of langer en 80 cm breed of breder is. Ga maar meten, met een duimstok of een rolmaat. Is de tafel kleiner, dan mag je de handshredder niet gebruiken. Maak de handshredder vast aan een grote tafel met de 2 lijmklemmen met de opvangbak opening naar je toe.
In het etui zitten ook 2 zijkniptangen. De tang gebruikt de elektricien om stroomdraad te knippen. Wij gebruiken hem om de plastic bakjes klein te knippen. De schone en etiketvrij PP bakjes knip je in stukjes, zo groot dat ze in je handpalm passen. Het makkelijkste is om de rand in stukjes te knippen en daarna het bakje in hele kleine stukjes te scheuren. Zorg dat je een hoopje met geknipte stukjes hebt en dan kan je beginnen met shredden.

We beginnen met een stukje geschiedenis van plastic. Hiervoor moeten we terug naar 1600 voor Christus . De Maya’s en Azteken, die in Mexico woonden, gebruikten een rubberen bal voor hun balspel . Het spel was dat ze een rubberen bal door een ring moesten krijgen. Deze rubberen bal was gemaakt van latex. Dit latex kwam uit de rubberboom. We maken een sprong van 3500 jaar vooruit, want in 1843 werd het vulkaniseren van rubber uitgevonden. Hiermee werd het rubber sterker en was het niet meer plakkerig. Een voorbeeld van dit soort rubber is het post elastiek . Een nadeel van zo’n elastiek is dat het geen 5 jaar mee gaat, het wordt hard en verliest zijn rekbaarheid door het zonlicht. Het gevulkaniseerde rubber werd later gebruikt voor fietsbanden en nog later voor autobanden, maar omdat er veel meer autobanden nodig waren dan de rubberboom rubber kon maken, werd er gezocht naar een oplossing. Het rubber moest in een fabriek worden gemaakt en dat noemen ze synthetisch rubber. Synthetisch wil zeggen dat het door een scheikundig proces gemaakt is van aardolie.